ಮೇಲೇಳದ ಸತ್ಯ

ಮೇಲೇಳದ ಸತ್ಯ

ಎಳೆಎಳೆಯಾಗಿ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತಿದೆ
ಗೋಡೆ ಬೆಳಕಿನ ಅಲ್ಲಾಹುವಿನಲಿ
ಶಿಲೆಯ ದೇವರ ತೆರೆದೆದೆಗಳಲಿ
ಕ್ರಿಸ್ತನ ಕಾಲದಲ್ಲೇ ಸಿಕ್ಕ ನಾಕಿಂಚಿನ ಮೊಳೆಗಳಲಿ

ಜಾನಪದಗಳಲಿ ಬೀದಿ ದೀಪಗಳಲಿ
ಮೆರೆವ ಮನಗಳಲಿ ಹೊಳೆವ ಮಣ್ಣಿನಲಿ
ಭಕುತಿ ಭಾವಗಳಲಿ ಮೈಯ್ಯ ಬಣ್ಣಗಳಲಿ

ಚಾಚುತಿದೆ ತೋಳು ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಬಳಿದುಕೊಂಡು
ಗವ್ವೆನ್ನುವ ಕತ್ತಲಿನ ಗೋರಿ ಫಲನದಲಿ ಗುಮ್ಮನೆ
ತನ್ನ ತಾನೆ ಹಳಿದುಕೊಂಡು ನನ್ನನೂ ಕರೆದುಕೊಂಡು
ತಬ್ಬಿಕೊಂಡು ಸತ್ಯ ತನ್ನ ತಾನು ಸುಳ್ಳೆಂದುಕೊಂಡು

ಏಳುತ್ತದೆ ಕೊಡವಿಕೊಂಡು ಕೆಮ್ಮಣ್ಣು ಗುಂಡಿಯಿಂದ
ಲಾಟುಗಟ್ಟಲೇ ಮಣ್ಣ ಮುಚ್ಚಿದರೂ
ಬಿಡುತ್ತದೆ ಹಲ್ಲು ಅಮಾಯಕನ ಎದುರು
ಕೈ ಚೆಲ್ಲಿ ಕೂರುತ್ತದೆ ಸಿರಿವಂತನಿಗೀಗ ಇನ್ನಿಲ್ಲದ ಖದರ್ರು

ಅದೋ ಕಂಡಿದೆ ಅಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯ ಸತ್ಯದ ಬೆಳಕು
ಆ ದಿಗಂತದಲಿ ಬೇಲಿ ಹೂವಿನಲಿ
ಕನಸು ಕಂಡವರೆದೆಗಳಲಿ
ಅವಿತಿದೆ ಕರಿಯ ಕಂಬಳಿ ಹೊದ್ದು
ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತೆ ಮಂಪರು
ಮುಸಿಮುಸಿ ನಗುತ್ತಾರಿದ ಕಂಡ ಗಾಂಪರರು.

...........ರಾಶೇಕ್ರ